Beyaz Güllerim…

Tarih 29 January 2010 
Kategori Edebiyat, Yazdıklarım - (Denemelerim)

Beyaz güllerle bir sınır çizdim hayatla ölüm arasında, kim bilir belki de o sınırı besliyor şimdilerde gözyaşlarım. Gidiş gelişlerde bütün masumiyetim, hırpalanıp duruyor yüreğim, sen uzaklarda bir yerlerde devam ederken nefes almaya, ben azalttım sayısını güneşli günlerin. Puslu bir havaya bürünmeyi sever benim beyaz güllerim, çiğ tanelerini, gri ve hafif lacivert bulutları sever. Güneşe yabancı, el değmemiş yaprakları, gökkuşağını bilmez, yağmuru sever, biraz da hüznün mevsimi sonbaharı. Dikenleri kimse dokunmasın diye kocamandır, her okşadığımda yüreğimi kanatan iri kimsesiz dikenleri. Goncadır hep, hiç bir zaman açıp dökülmezler. Aidiyeti sevmez, hasretle boy verirler her geçen gün. Öylesine beyazdır ki goncalarım, hiç bir şeyin gücü yetmez kirletmeye. Zaten gören kıyamaz ellemeye, hayran kalır marur ve bir o kadar asil kafa tutuşlarına. Sanki sonu yokmuşçasına uzarlar uzatırlar kafalarını göklere, yaradanın eteklerine değmek istercesine. Beyaz güllerle bir sınır çizdim hayatla ölüm arasında, kim bilir belki de o sınırı besliyor şimdilerde dudaklarımda biriktirdiğim haykırışlarım. Gidiş gelişlerde bütün sadakatim, hırpalanıp duruyor samimiyetim, sen uzaklarda bir yerlerde devam ederken yaşamaya, ben azalttım sayısını gülümseyişlerin. Dolunaylı geceleri sever benim beyaz güllerim, zaman zaman araya giren incecik sisleri, gecenin kendine has seslerini sever. Yakamozlara yabancı, hiç sevilmemiş yaprakları, dalga seslerini bilmez, fırtınaları sever, biraz daha dik durmak için savaşmayı ve yorulmayı. Gövdeleri koparılmamak için sağlamdır, her suladığımda biraz daha sıkı tutunur goncasına, biraz daha ısrarlıdır yaşamakta. Hep goncadır, hiç bir zaman teslim olmaz zamanın ihanetine. Yalanları sevmez, doğrularla büyütür köklerini her geçen gün. Öylesine beyazdır ki goncalarım, hiç bir gelinin şansı yoktur o parlak beyazla aşık atmaya. Zaten gören cesaret edemez yarışmaya, geri çekilir ve saygı duyar verdiği ölüm kalım savaşına. Sanki sonu yokmuşçasına bağlıdırlar bana, kar kış dinlemeden açarlar yüreğimde, yüreğimdeki aşkı sonsuza dek yaşatmak istercesine. Beyaz güllerle bir sınır çizdim hayatla ölüm arasında, kim bilir belki de o sınırı besliyor şimdilerde tenimdeki yanlızlıklarım. Gidiş gelişlerde bütün güzel anlarım, hırpalanıp duruyor sana olan sonsuz aşkım, sen uzaklarda bir yerlerde devam ederken başka renk gülleri sevmeye, ben azalttım sayısını umutların…

Sihem Tachouli Usta

2010 Ocak

beyaz-guller

Yorumlar

Yorum yap




Related Posts Widget for Blogs by LinkWithin